"Aan het begin van mijn stage stelde ik mezelf voor met: Maak je maar geen zorgen, ik kom niet schilderen, maar de HR-afdeling ondersteunen.” Afgelopen donderdag bleek dat toch nét even anders te lopen.
Afgelopen week liep Silke, onze HR-stagiaire, een dag mee met de schilders buiten. Niet vanaf de zijlijn, maar gewoon zelf aan de slag. Een dag vroeg beginnen, de steiger op en ervaren hoe het werk er in de praktijk aan toe gaat. In deze blog vertelt ze hoe ze dat heeft beleefd. Aan het begin van mijn stage stelde ik mezelf voor met: “Maak je maar geen zorgen, ik kom niet schilderen, maar de HR-afdeling ondersteunen.”
Afgelopen donderdag bleek dat toch nét even anders te lopen. Het was tijd om het echte werk binnen Uw Onderhoudspartner Lenferink te ondervinden, als een echte vakman schilderen! Om 6.45 uur werd ik door het gezellige team van Patrick ontvangen in de keet. Na een kop koffie en het aantrekken van de stalen neuzen gingen we meteen aan de slag. Geen rustige start, maar direct de steiger op. Met mijn gele helm op, begonnen we bovenaan.
Na een korte uitleg over het mooie project van Triada in Heerde zijn we gestart met het wassen van de kozijnen. Met het opkomende zonnetje was dat geen straf. Daarna volgde het schuren: eerst met de hand en vervolgens met de schuurmachine. Voor ik het wist was het 11.00 uur en tijd voor koffiepauze, of in mijn geval een theetje 😉
Ik had het goed getroffen met de aardige bewoners die er wonen. De koffie en thee stond klaar en als kers op de taart en kregen we een lekkere koek er bij! Even zitten in het zonnetje en een praatje maken zorgt voor afwisseling, maar laat ook zien voor wie je het werk doet. Daarna gingen we weer de steiger op. Het afplakken was al gedaan, dus ik kon meteen beginnen met het leukste onderdeel: schilderen, of beter gezegd het aanbrengen van de grondverf. Met uitleg over kleuren, kwasten en techniek zette ik mijn eerste strepen op het kozijn. Met goede samenwerking en veel plezier hadden we de eerste zijde van het pand zo klaar.
Het was tijd om de spullen te verplaatsen naar de volgende stijger, om het riedeltje weer opnieuw te doen. Wassen, schuren en dit keer zelf afplakken. Je zou het niet geloven maar dit was nog het moeilijkste werk van allemaal. Recht plakken blijft een dingetje! Ondertussen was er geregeld dat er een lekkere lunch besteld werd. Ik had voor de zekerheid mijn broodjes de avond van tevoren al gesmeerd om ’s ochtends tijd te besparen, maar met een vers broodje brie tussendoor hoor je mij niet klagen 😉. Zeker niet als je in de buitenlucht in het zonnetje kunt lunchen. Het was eigenlijk gewoon perfect schilderweer die dag.
In de middag gingen we weer verder. Half werk achterlaten zit er niet in, dus terug de steiger op. Ondertussen kwam het mediateam langs om foto’s en video’s te maken. Na het afplakken was het weer tijd voor het leukste onderdeel: schilderen. Met een andere kleur in de hand kon ik opnieuw langs de kozijnen om alles netjes in de grondverf te zetten. Voor ik het wist zat de dag erop. Na het opruimen en het naar beneden tillen van alle spullen was het tijd om de stalen neuzen weer uit te trekken. Volgens mij heb ik een goede indruk achtergelaten, want de uitnodiging om de volgende dag te komen aflakken volgde al snel.
Met een moe maar voldaan gevoel stapte ik in de auto naar huis. Een leerzame dag met gezellige collega’s, waarbij ik het vak van dichtbij heb mogen ervaren. Juist door dit zelf te doen, kijk ik vanuit HR nu met een andere blik naar het werk.
Mannen, bedankt voor de leuke dag!
